Topic outline

  • Treści patriotyczne oraz ich realizacja w edukacji polonijnej uczniów najmłodszych

     

                        Patriotyzm dziecka w wieku przedszkolnym nie przebiega w izolacji od życia środowiska – domu rodzinnego, przedszkola, najbliższego osiedla, okolicy, miasta, wsi i kraju. Dziecko jest bezpośrednio lub pośrednio włączone w nurt wydarzeń, w którym uczestniczą jego najbliżsi. Nie można więc pominąć tak istotnej sprawy jak wpływ środowiska na kształtowanie osobowości dziecka, kształtowanie jego uczuć patriotycznych.

    Dziecko powinno stopniowo być wprowadzane w patriotyzm poczynając od tego, co bliższe, z czym może zetknąć się bezpośrednio, przechodząc do spraw coraz dalszych. Dostarczając dzieciom wiedzy o najbliższej okolicy, o tradycjach lokalnych i narodowych, zapoznając ich z obrzędowością, zwyczajami, legendami, baśniami, podaniami, pieśniami i przyśpiewkami, zabytkami kultury – uświadamiamy dzieciom poczucie przynależności narodowej. 

    „Sięganie do tradycji związane jest współcześnie ze świadomą refleksją jednostki nad sobą, nad tym kim jestem, jakie są moje korzenie. Na co dzień tradycję wypiera głośna nowoczesność. A przecież każda społeczność winna zabiegać o to, by uchronić od zapomnienia wszystko, co składa się na jej kulturową odrębność. ”/M. Kielar – Turska /. Tradycja spełnia ważną i pożyteczną rolę w rozwoju dziecka. Nie powinno jej zabraknąć w wychowaniu przedszkolnym w myśl powiedzenia „ czym skorupka za młodu nasiąknie ..” powinnyśmy my – nauczyciele przedszkoli ukazywać dzieciom to co w ich regionie, kraju jest piękne, ciekawe, godne zaprezentowania, to najprostszy sposób budzenia przywiązania i miłości do rodzinnej ziemi. Powinnyśmy zapoznawać dzieci z przeszłością i historią, by uchronić od zapomnienia to co stanowi naszą kulturę narodową. Nie będzie prawdziwej Polski bez Polaków znających jej przeszłość, kulturę i tradycję.

    Istnieje możliwość uzyskania certyfikatu ukończenia kursu. Osoby zainteresowane certyfikatem powinny wykonać wszystkie zadania (prace domowe) w kursie. Po sprawdzeniu zadań przez prowadzącego certyfikat będzie przesłany w formacie pdf na adres e-mail podany przy rejestracji.

  • Moduł 1 - Komponenty wychowania patriotycznego w przedszkolu –- zakres w poszczególnych grupach wiekowych (Belgia)

     

                    U małego dziecka nie kształtuje się dojrzała postawa patriotyczna, ale nasze oddziaływania w tym względzie pozwolą stworzyć podłoże do uczuć przywiązania do własnego miasta, wsi, regionu, jego tradycji itp., czyli do tzw. „Małej Ojczyzny”, którą mały człowiek może zobaczyć, dotknąć, poczuć. Małe dziecko uczy się poprzez naśladowanie dorosłych, głównie rodziców i innych członków rodziny. Stąd też początkowo obraz Ojczyzny utożsamia z rodziną. W tym wieku Ojczyznę dla dziecka stanowi dom rodzinny, ulubione miejsca zabaw, bliskie osoby.

    Do głównych komponentów wychowania patriotycznego należą: symbole narodowe, obyczaje, obrzędy, ludzie z różnych grup społecznych. To również  kontakt z ojczystą przyrodą i kulturą, literaturą (wiersze, opowiadania, legendy) i tradycjami. W wychowaniu patriotycznym dzieci nie można zapomnieć o stosunku małych wychowanków do pracy a także przybliżanie  wielkich twórców sztuki polskiej jak np. Fryderyk Chopin.

  • Moduł 2 - Muzyka źródłem kształtowania postaw patriotycznych - piosenki, pląsy, tańce, słuchanie muzyki klasycznej (UK)

     

                         W edukacji przedszkolnej na co skazują badania empiryczne wykorzystuje się zajęcia umuzykalniające między innymi do realizacji celów wychowania patriotycznego.

    Formy umuzykalnienia stosowane w pracy przedszkola są atrakcyjną formą kształtowania przywiązania, szacunku, miłości, oddania ojczyźnie. W tym zakresie wykorzystuje się:- słuchanie i śpiewanie piosenek i pieśni o tematyce patriotycznej – naukę prostych tańców narodowych i ludowych- naukę hymnu narodowego- słuchanie utworów muzyki poważnej wybitnych polskich kompozytorów oraz zdobywanie wiedzy o życiu i twórczości artystów- zabawy ze śpiewem związane z tradycją, folklorem i teraźniejszością Polski-  organizowanie uroczystości przedszkolnych  o charakterze patriotycznym, w którym wykorzystuje się różnorodny materiał muzyczny

  • Moduł 3 - Formy plastyczne wspomagające wyrażanie przywiązania do polskości - wykonywanie prac plastycznych nacechowanych regionalizmem polskim (Litwa)

     

                          Twórczość plastyczna jest jedną z najważniejszych form działalności dziecka w wieku przedszkolnym. Jego własna twórczość jest źródłem dobrej zabawy, radości, podstawową formą uczenia się oraz zdobywania, wiedzy o otaczającej go rzeczywistości.

    Udział dziecka w zajęciach plastycznych sprzyja aktywizowaniu myślenia, przyczynia się do rozwoju samodzielności i pomysłowości. Zajęcia plastyczne budzą zainteresowania dziecka, kształtują umiejętności plastyczne i zapoznają z kulturą plastyczną, która przez swoją różnorodną działalność ma bardzo szeroki zakres oddziaływania wychowawczego. Zajęcia plastyczne wyzwalają ekspresje dziecka, rozwijają twórczą inicjatywę, pomysłowość a przede wszystkim wiarę we własne siły, pobudzają one rozwój umysłowy i emocjonalny.

  • Moduł 4 - Literatura sposobem na rozwijanie postawy patriotycznej - poznawanie bajek, legend, wierszy itp. przybliżających historię Polski (Norwegia)

     

                   Dużą rolę w wychowaniu patriotycznym spełnia żywe słowo i literatura w przedszkolu. Sięga się po nią przy różnych okazjach w zależności od tematu aktualnie realizowanego, lub kontaktów okolicznościowych, których nie brak na co dzień. Nauczycielki wykorzystują różne formy pracy jak: opowiadania, czytanie dzieciom utworów literackich w połączeniu z oglądaniem ilustracji, przekazywanie baśni, legend, inscenizowanie utworów literackich czy tworzenie tekstów literackich przez dzieci.   W salach tworzone są kąciki gdzie dzieci mogą poznać mapę Polski, godło, zabytki największych miast.

  • Moduł 5 - Tradycje narodowe w kształtowaniu postawy patriotycznej - poznawanie tradycji, sposobów obchodzenia świąt i uroczystości związanych z Polską (Hiszpania)

     

                         Wychowanie do patriotyzmu jest procesem długotrwałym i powinno zaczynać się już od najmłodszych lat. Żywa wyobraźnia małego dziecka, duża wrażliwość emocjonalna, zaciekawienie światem sprzyja kształtowaniu obrazu Ojczyzny, który pozostaje na całe życie. Od tego, jaki obraz Ojczyzny ukształtuje się w umyśle i sercu dziecka, zależeć będzie, czy wejdzie ono w dorosłe życie świadome swojej tożsamości narodowej, pełne przywiązania do kraju ojczystego i ludzi w nim żyjących, wrażliwe na jego sprawy i zachodzące zmiany.

    W przypadku dzieci polonijnych jest to szczególnie istotna sprawa, gdyż od najmłodszych lat wzrastają one w kulturze dwóch narodów – pochodzenia rodziców / rodzica i kraju zamieszkania.

    Jednym z najważniejszych zadań szkoły polonijnej jest zatem budzenie u dzieci miłości do małej i wielkiej Ojczyzny przez ugruntowanie poczucia tożsamości regionalnej, narodowej i europejskiej. Dla małego dziecka Ojczyzną jest wieś lub miasto, w którym mieszka jego rodzina – wujkowie i ciocie, babcie i dziadkowie oraz kuzyni, gdzie wszystko jest znajome i bliskie, gdzie czuje się zadomowiony i bezpieczny. Związki z Ojczyzną rozpoczynają się zatem od więzi z rodziną mieszkającą w Polsce, miejscowością w której żyją, najbliższymi okolicami.

    Dlatego ważną sprawą jest , aby przekazać dzieciom istotę wartości rodzinnych, piękno krajobrazu, wagę tradycji i dziedzictwa kulturowego. W wychowaniu patriotycznym dzieci polonijnych chodzi o kształtowanie postaw emocjonalnego przywiązania do ojczystego kraju rodziców / rodzica oraz rozwijanie pozytywnych zachowań społecznych. Nie da się budować patriotyzmu bez fundamentalnej wiedzy o przeszłości ojczyzny. Patriotyzm nie jest reliktem przeszłości. Wspólne przeżywanie świąt narodowych i lokalnych, opieka nad miejscami pamięci narodowej, uczestnictwo w uroczystościach o charakterze patriotycznym, poznawanie folkloru i obrzędów, a także wycieczki historyczno-krajoznawcze, śpiew pieśni patriotycznych integrują i ukazują dzieciom współczesne oblicze patriotyzmu.

    Społeczność szkoły polonijnej ma swoje korzenie w różnych częściach Polski. Dlatego wskazane jest zapoznawanie uczniów z bogactwem i różnorodnością dorobku kulturowego naszej Ojczyzny, w tym folkloru w szerszym zakresie. Poznawanie to może odbywać się poprzez cykliczne zajęcia artystyczne obejmujące swoją tematyką tańce i zabawy ludowe oraz obrzędy z różnych regionów Polski. Dzieci najchętniej poznają nowe treści poprzez zabawę i działanie. Zajęcia artystyczne są zatem dobrym pomysłem na przekazywanie wiedzy na temat polskiej kultury oraz sposobów włączenia tematyki związanej z folklorem do zagadnień realizowanych w ramach programów nauczania. Dodatkowym atutem może być posiadanie przez szkołę polonijną dziecięcych strojów ludowych z wybranych regionów Polski. Święta i uroczystości związane z Polską są doskonałą okazją do prezentowania przez dzieci nabytej wiedzy i umiejętności w tym zakresie.

  • Zadanie dla uczestników kursu

    Uczestnicy kursu, zainteresowani otrzymaniem certyfikatu jego ukończenia, powinni wykonać zadanie zamieszczone w tym module. 

  • Ankieta ewaluacyjna kursu

    • Osoby uczestniczące w kursie prosimy o wypełnienie poniższej ankiety ewaluacyjnej kursu. Dziękujemy!